دعای شماره 29: روزی
1
وَ کانَ مِنْ دُعَائِهِ علیهالسلام إِذَا قُتِّرَ عَلَیهِ الرِّزْقُ
دعا به وقتی که روزی بر او تنگ می شد
2
اللَّهُمَّ إِنَّک ابْتَلَیتَنَا فِی أَرْزَاقِنَا بِسُوءِ الظَّنِّ، وَ فِی آجَالِنَا بِطُولِ الْأَمَلِ حَتَّی الْتَمَسْنَا أَرْزَاقَک مِنْ عِنْدِ الْمَرْزُوقِینَ، وَ طَمِعْنَا بِآمَالِنَا فِی أَعْمَارِ الْمُعَمَّرِینَ.
بار خدایا ما را در روزی هامان به بدگمانی، و در مدت زندگی به آرزوهای دراز آزموده ای، تا جایی که روزی های تو را از روزی خواران خواستیم و به آرزوی عمر طولانی در عمر سالخوردگان طمع بستیم،
3
فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ هَبْ لَنَا یقِیناً صَادِقاً تَکفِینَا بِهِ مِنْ مَئُونَةِ الطَّلَبِ، وَ أَلْهِمْنَا ثِقَةً خَالِصَةً تُعْفِینَا بِهَا مِنْ شِدَّةِ النَّصَبِ
پس بر محمد و آلش درود فرست، و ما را یقین راسخ بخش که بدان وسیله از رنج طلب و آرامشی خاص در دل ما انداز تا به آن از شدت تعب معافمان داری،
4
وَ اجْعَلْ مَا صَرَّحْتَ بِهِ مِنْ عِدَتِک فِی وَحْیک، وَ أَتْبَعْتَهُ مِنْ قَسَمِک فِی کتَابِک، قَاطِعاً لِاهْتِمَامِنَا بِالرِّزْقِ الَّذِی تَکفَّلْتَ بِهِ، وَ حَسْماً لِلِاشْتِغَالِ بِمَا ضَمِنْتَ الْکفَایةَ لَهُ
و چنان کن که آنچه در قرآنت آشکارا وعده داده ای، و از پی آن وعده در کتابت سوگند یاد کرده ای ما را از دویدن دنبال آن روزی ای که رساندنش را برای ما کفالت نموده ای باز دارد، و مانع پریشانی خاطر ما شود نسبت به آنچه ضامن کفایت آن گشته ای،
5
فَقُلْتَ وَ قَوْلُک الْحَقُّ الْأَصْدَقُ، وَ أَقْسَمْتَ وَ قَسَمُک الْأَبَرُّ الْأَوْفَی: «وَ فِی السَّماءِ رِزْقُکمْ وَ ما تُوعَدُونَ».
پس چنین گفته ای و گفته تو حق و راست است، و سوگند خورده ای و سوگندت راست ترین و رساترین است: «و روزی شما و آنچه به شما وعده شده در آسمان است»،
6
ثُمَّ قُلْتَ «فَوَ رَبِّ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثْلَ ما أَنَّکمْ تَنْطِقُونَ».
سپس گفته ای: «پس به پروردگار آسمان و زمین سوگند همان گونه که شما سخن می گویید این سخن حق است».